Chińczyk po chińsku

r4049qoc8k8ksk4w8k88s4wwssw.600
Chiny tradycyjnie nazywają się Państwem Środka (Zhongguo). W istocie składały się one zawsze z krainy i ludów Środka, czyli Chin właściwych oraz z peryferii zamieszkiwanych przez mniej czy bardziej cywilizowanych ”barbarzyńców” oraz sadników chińskich. ”Ucywilizowany barbarzyńca”, który przyswoił sobie kulturę chińską, mógł robić karierę w cesarstwie, a czasami tacy barbarzyńcy zdobywali nawet tron. Chińczycy, dzielący się zawsze na różne ludy, nigdy nie mieszkali sami w swoim państwie, lecz zawsze w jakichś państwach wielonarodowych. Dlatego w języku chińskim na określenie Chińczyka używa się różnych słów z odmiennymi znaczeniami. 

Hanren – to Chińczyk etniczny, należący do któregoś z ludów chińskich, ale tego terminu używa się głównie w odniesieniu do mieszkańców chińskiej ojczyzny. 

Huaren – to Chińczyk etniczny w sensie kulturowym, bez względu na to, gdzie mieszka.

Zhongguoren – to obywatel Państwa Środka, czyli Chin w sensie ogólnym, co włącza także wszystkie mniejszości.

 Huaqiao – to zaś Chińczyk zagraniczny, żyjący za granicą (ale jest tak nazywany nawet, kiedy wraca na stałe do Chin), w istocie bez względu na przynależność etniczną, byle utożsamiał się z Chinami. Terminów jest jeszcze więcej, ale trudno by było wszystkie je tu omawiać.

2
Dodaj komentarz

avatar
1 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
YumiAnarion Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Anarion
Gość
Anarion

Bardzo ciekawy wpis, nawet nie wiediząłam że chińczycy mają jakieś odłamy narodowościowe tak jak polacy 😛

Yumi
Gość

Cieszę się, że ci się podoba ^-^

%d bloggers like this: